Εκκίνηση --» Συχνές ερωτήσεις

Εδώ θα βρείτε μερικές από τις πιο συνηθισμένες ερωτήσεις υποψηφίων θετών γονέων, καθώς και απαντήσεις ανθρώπων που ήδη έχουν υιοθετήσει παιδιά από τη Βουλγαρία

І. Ποιες οι εντυπώσεις σας για τις βιοτικές συνθήκες του Ιδρύματος όπου ανατρέφονταν το παιδί σας;

1. Άνα, πόλη Πάζαρτζικ: Πολύ καλές βιοτικές συνθήκες έχοντας υπόψην ότι πρόκειται για ζωή σε ίδρυμα.
     Ματίας, πόλη Ντόμπριτς: Καλές βιοτικές συνθήκες, επαναλαμβάνω, για ζωή σε ίδρυμα.

Φλοράνς και Ζορζ, γονείς των Ματίας και Άνα      

2. Οι βιοτικές συνθήκες του ιδρύματος όπου βρίσκονταν ο Ρομέν, μια μικροκοινωνία περίπου σαράντα παιδιών, ήταν ορθές.

Μόρις Μπριούκλερ, Γαλλία, m.bruckler@evhr.net     

3. Ο γιός μου ζούσε σε ίδρυμα σε μικρό χωριό. Τα πλεονεκτήματα ήταν τα εξής: η ομαδοποίηση παιδιών ανάλογα με την ηλικία τους και κυρίως η έλλειψη άμεσης επαφής με τα μεγαλύτερα παιδιά. Η ομάδα των 5-6 χρονών ήταν εγκατεστημένη σε ξεχωριστό κτίριο και είχε στη διάθεσή της αίθουσα παιχνιδιών και υπνοδωμάτιο. Τα παιδιά έτρωγαν σε χώρο στον κάτω όροφο, ο οποίος ήταν σπαρτιατικά επιπλωμένος, αλλά συμμορφωμένος με τις ανάγκες της ηλικίας τους. Τα παιδιά είχαν στη διάθεσή τους παιχνίδια στην αίθουσα παιχνιδιών; ενώ το προσωπικό καθοδηγούσε την ομάδα (μάθαιναν τα παιδιά τραγούδια, χορούς και παιχνίδια). Άλλωστε μία μοναδική γυναίκα φρόντιζε 12 παιδιά (το προσωπικό δούλευε σε δωδεκάωρες βάρδιες): το περιορισμένο προσωπικό δεν επέτρεπε τα παιδιά να βγαίνουν έξω διότι θα ήταν πολύ δύσκολο να ελέγχεις 12 παιδιά. Εξάλλου το Ίδρυμα βρίσκεται σε αγροτική περιοχή και δεν ήταν επιτρεπτή ο έξοδος των παιδιών σε περιβάλλον με μεγάλη κίνηση. Προκειμένου να βοηθήσει στη δόμηση των παιδιών και να τα γνωρίσει με πιο ανοιχτούς χώρους η Διευθύντρια έστελνε τα εξάχρονα παιδιά στο νηπιαγωγείο του γειτονικού χωριού.

Ναντίν Μ., Γαλλία     

4. Κατά την πρώτη μας συνάντηση, το πενταήμερο που περάσαμε μαζί με το παιδί μας, μας έκανε εντύπωση ότι όλα τα παιδιά είναι πολύ ενεργά. Φαίνονταν πολύ ελεύθερα – πηγαινοέρχονταν όπου ήθελαν ανάλογα με τις επιθυμίες τους. Μπαινοέβγαιναν στην αυλή. Δύο παιδιά καθάριζαν με ηλεκτρική σκούπα. Πήγαιναν να ποιούν νερά από τη βρύση, έρχονταν να κουβεντιάσουν μαζί μας. Μερικά ήταν πολύ παλαβά ακόμη και επιθετικά μεταξύ τους, αλλά η ατμόσφαιρα πράγματι ήταν εύθυμη. Φαινόταν να μην υπήρχε αυστηρός έλεγχος επί των παιδιών εκ μέρους του προσωπικού. Ίσος επειδή ήταν γιορτές του Πάσχα. Ήρθε μια μικρή ομάδα ηθοποιών και έπαιξε κουκλοθέατρο στα παιδιά. Το Ίδρυμα συντηρείται καλά, υπάρχει καθαριότητα. Εμείς όμως δεν μπορέσαμε να το περιεργαστούμε. Απ΄ έξω δεν είναι και τόσο καλά συντηρημένο , αλλά στην αυλή υπάρχουν παιχνίδια. Μείναμε με την εντύπωση ότι υπάρχουν μερικά πρόσωπα που φροντίζουν για την καθαριότητα και τουλάχιστον δύο παιδαγωγοί, μία ψυχολόγος και ένας κοινωνικός λειτουργός, ο οποίος εγκαθιστά επαφή με τις βουλγαρικές οικογένειες που για ορισμένο χρόνο έχουν δώσει τα παιδιά τους στο Ίδρυμα για ανατροφή. Κατά την παραμονή μας ένας οφθαλμίατρος εξέτασε όλα τα παιδιά. Όταν πήγαμε για να πάρουμε την κόρη μας τα παιδιά ήταν σε μια μικρή ομάδα να ασχολούνταν με κάποια χειρωνακτική εργασία. Ήταν πολύ συγκεντρωμένα και δε σήκωναν θόρυβο. Μαζί τους ήταν και μια παιδαγωγός.

Γαλλία, Οικογένεια «Τα ζώα – μουσικοί»      

5. Ένα πολύ ωραίο ίδρυμα, καθαρό, με αυλή με παιχνίδια, μουσικές δραστηριότητες για τα παιδιά, βολικούς χώρους, πιστό και αφοσιωμένο στα παιδιά προσωπικό.

Κάρολ και Στεφάν, γονείς των Γκιούντο και Νικολάϊ, Γαλλία     

6. Σε αντίθεση με όλα τα κλισέ των κακόγουστων ρεπορτάζ που δυστυχώς είχαμε δει το Ίδρυμα μας καθησύχασε με την αρκετά καλή του συντήρηση: την οργάνωσή του, την λειτουργία του, τους κανόνες του, τις δραστηριότητές του, την παρακολούθηση των παιδιών (διαπαιδαγωγική, κοινωνική και ιατρική), τα σχέδια, την προσοχή που δίδεται στην διατροφή, την γενική υγιεινή και καθαριότητα. Υπάρχει σκέψη για τα πάντα που είναι αναγκαία για τα παιδιά και το μέλλον τους.

Ζοέλ και Αν-Μαρί Σ., Γαλλία     

ІІ. Ποιες οι εντυπώσεις για το προσωπικό του Ιδρύματος όπου ανατρέφονταν το παιδί σας;

1. Άνα: Το προσωπικό είναι πολύ κοντά στα παιδιά. Τα προσφέρει καλή φροντίδα και ψυχοκινητικά κίνητρα. Οι ασχολήσεις ποικίλουν. Ματίας: Το προσωπικό είναι κοντά στα παιδιά. Καλή φροντίδα, αλλά χωρίς ψυχοκινητικές ασχολήσεις.

Φλοράνς και Ζορζ, γονείς των Ματίας και Άνα     

2. Το προσωπικό, αποτελούμενο εξ΄ ολοκλήρου από γυναίκες, ήταν πολύ στοργικό και προσεκτικό με τα παιδιά.

Μόρις Μπριούκλερ, Γαλλία, m.bruckler@evhr.net     

3. Οι εντυπώσεις είναι για αρμοδιότητα και φροντίδα για τα παιδιά εκ μέρους της Διευθύντριας. Μας αποδέχτηκαν καλά, το προσωπικό διευκόλυνε την επαφή με το παιδί.

Ναντίν Μ., Γαλλία     

4. Το προσωπικό έδειχνε ευγενικό και ευχάριστο, αλλά στην πράξη δεν είχαμε πραγματικά άμεση επαφή – ανταλλάξαμε μόνο μερικά λόγια και πολλά χαμόγελα. Κατά την πρώτη μας συνάντηση η Διευθύντρια ήταν πολύ επιφυλακτική. Έδειχνε δυσπιστία διότι δεν ήταν σίγουρη για την πραγματοποίηση της υιοθεσίας. Ο μεταφραστής δύσκολα λάμβανε απαντήσεις στις ερωτήσεις που θέταμε. Μερικές φορές δεν υπήρχε απάντηση. Όταν πήγαμε να πάρουμε την κόρη μας αντιθέτως η διευθύντρια ήταν πολύ εγκάρδια και συγκινημένη. Μας χαιρέτησε. Είχαμε την ευκαιρία να δούμε την ομάδα παιδιών, να κάνουμε φωτογραφίες για αποχαιρετισμό. Η ψυχολόγος και μία από τις νοσοκόμες ήταν με τα παιδιά και επίσης ήταν πολύ συμπαθητικές, ενώ η παιδαγωγός δεν μας μίλησε ούτε μας επέτρεψε να την φωτογραφήσουμε. Ο χώρος, στον οποίο γίνονταν η απασχόληση των παιδιών ήταν φωτεινή με μικρά τραπεζάκια ανάλογα με την ηλικία των παιδιών που εργάζονταν με πλαστελίνη. Στο δωμάτιο κυριαρχούσε ιδανική τάξη (μεγάλη σε σύγκριση με μία αίθουσα παιδιών στη Γαλλία), δε φαινόταν ούτε ένα σκόρπιο παιχνίδι.

Γαλλία, Οικογένεια «Τα ζώα – μουσικοί»     

5. Θαυμάσιο προσωπικό και στο δεύτερο ίδρυμα μετά από 4 έτη, αρμόδιο και ανήσυχο για την ευημερία των παιδιών. Δεν διαθέτουμε πληροφορίες για το πρώτο ίδρυμα.

Κάρολ και Στεφάν, γονείς των Γκιούντο και Νικολάϊ, Γαλλία     

6. Πράγματι μεγάλη ευθύνη εκ μέρους των επιμέρους συμμετασχόντων – διευθυντή, κοινωνικού λειτουργού, ψυχολόγου, παιδαγωγών…, και σημαντική αρμοδιότητα σε ότι αφορά το κοινό σχέδιο – η υιοθεσία να γίνει με τον καλύτερο και ταχύτερο τρόπο και με σεβασμό προς το παιδί.

Ζοέλ και Αν-Μαρί Σ., Γαλλία     

ІІІ. Ποιες οι εντυπώσεις σας για το πενταήμερο διάστημα επαφής με το προτεινόμενο για υιοθεσία παιδί;

1. Άνα και Ματίας: Μας φάνηκε πράγματι σημαντικό το να περάσουμε τουλάχιστον 5 ημέρες μαζί με το παιδί. Η επαφή μας έδωσε την ευκαιρία να νοιώσουμε το ίδρυμα, στο οποίο έζησε το παιδί, αλλά και την πραγματική κατάσταση/ανάπτυξη του παιδιού. Ήταν το ίδρυμα, στο οποίο δημιουργήθηκε η σχέση γονέων-παιδιού.

Φλοράνς και Ζορζ, γονείς των Ματίας και Άνα      

2. Το διάστημα της πενταήμερης επαφής είναι πολύ σημαντική φάση. Έτσι μπορέσαμε να δούμε την κοινωνική συμπεριφορά του Ρομέν σε διάφορες περιστάσεις. Κατά την περίοδο αυτή είναι βασικό να διαπιστώσετε αν το παιδί νοιώθει καλά μαζί σας και αντιθέτως. Αυτές οι πρώτες μέρες που περνάτε μαζί σας επιτρέπουν να δοκιμάσετε την αμοιβαία σας συμπάθεια και οικειότητα.

Μόρις Μπριούκλερ, Γαλλία, m.bruckler@evhr.net     

3. Η περίοδος της επαφής διένυσε σε θαυμάσιες συνθήκες. Μέναμε στο χωριό σε απόσταση 400 μέτρων από το Ίδρυμα. Η Διευθύντρια συμφώνησε το μικρό αγοράκι να είναι μαζί μας στο σπίτι όπου μέναμε 2 ώρες το πρωί και 3 ώρες το απόγευμα. Μαζί με το παιδί κάναμε πολλές βόλτες στο χωριό. Ήταν σχεδόν φυσιολογικές συνθήκες ζωής κι αυτό μας επέτρεψε μια καλύτερη επικοινωνία με το παιδί απ΄ ότι αν το συναντούσαμε καθημερινά στο ΄Ιδρυμα.

Ναντίν Μ., Γαλλία     

4. Η πρώτη συνάντηση ήταν στο γραφείο της διευθύντριας. Τις επόμενες ημέρες μπορούσαμε να επισκέπτομαι το παιδί το πρωί και τ΄ απόγευμα, αλλά έπρεπε να καθόμαστε στο προθάλαμο όπου υπήρχαν καναπέδες και ένα μικρό τραπεζάκι. Δεν μπορούσαμε ούτε στην αυλή να βγαίνουμε με το παιδί. Η περίοδος αυτή της επαφής είναι ανεπαρκής. Θα θέλαμε να παρακολουθήσουμε το παιδί μέσα από τις δραστηριότητές του, να το δούμε πως ζει στο ίδρυμα εξ΄ αποστάσεως προκειμένου να μην ανησυχούμε και εμποδίζουμε την ομάδα. Η Διευθύντρια κλείδωνε τα δωμάτια και δε μας επέτρεπε να πάμε και να δούμε. Δεν καταλάβαμε πως ζει το παιδί. Αυτό που πράγματι είναι δύσκολο είναι το να αφήσεις το παιδί σου για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα προτού μπορέσεις να το πάρεις μαζί σου.

Γαλλία, Οικογένεια «Τα ζώα – μουσικοί»     

5. Ήμασταν τυχεροί διότι είχαμε την ευκαιρία να πηγαίνουμε πρωί και το απόγευμα μέχρι αργά, ακόμη και να βγαίνουμε για βόλτα, κάτι που πράγματι είναι αναγκαίο για την δημιουργία σχέσεων διότι οι 5 μέρες δεν αρκούν.

Κάρολ και Στεφάν, γονείς των Γκιούντο και Νικολάϊ, Γαλλία     

6. Θαυμάσια! Χάρη στην μόνιμη και ακριβή συνοδεία του μεταφραστή του Ιδρύματος υιοθεσίας (ο οποίος ήταν μόνιμα μαζί μας και στη διάθεσή μας) και του εκπροσώπου του κοινωνικού ιδρύματος (μόνιμη ήταν η παρουσία ενός υπαλλήλου του προσωπικού κατά την διάρκεια κάθε επίσκεψης).

Ζοέλ και Αν-Μαρί Σ., Γαλλία     

ІV. Αντιμετωπίσατε δυσκολίες κατά την δημιουργία σχέσεων με το παιδί ή ποιες οι εντυπώσεις σας για την διαδικασία επικοινωνίας, για το πώς σας κατανοεί το παιδί, την συμπεριφορά του παιδιού κλπ.;

1. Δεν αντιμετωπίσαμε καμιά δυσκολία στη δημιουργία σχέσεων με την Άνα και τον Ματίας.

Φλοράνς και Ζορζ, γονείς των Ματίας και Άνα      

2. Φυσικά στην αρχή της σχέσης υπάρχει φόβος, επιφύλαξη, αλλά η γλώσσα είναι το ευκολότερο για αντιμετώπιση εμπόδιο. Τα παιδία κατορθώνουν να κάνουν έτσι ώστε να γίνουν κατανοητά με χειρονομίες, μιμικές που επιτρέπουν η επικοινωνία να γίνεται με έναν συγκριτικά εύκολο τρόπο. Εξάλλου μας συνόδευε ένας μεταφραστής, ο οποίος διευκόλυνε την επαφή με το παιδί με πολύ ωφέλιμες συμβουλές.

Μόρις Μπριούκλερ, Γαλλία, m.bruckler@evhr.net     

3. Το παιδί ήταν προετοιμασμένο για το ερχομό μας και επιθυμούσε να γνωρίσει και άλλο τρόπο ζωής (δε νομίζω ότι η λέξη „υιοθεσία” είχε κάποια σημασία κάτι γι΄ αυτό). Γνώριζε μόνο το Ίδρυμα όπου ήταν εγκατεστημένο από μωρό, ενώ ήδη είχε ολοκληρώσει 6 έτη. Φιλοδοξούσε κάτι άλλο. Και τούτο διευκόλυνε πολύ την επαφή. Με συνόδευε η κόρη μου, η οποία τότε ήταν δεκάχρονη: προφανώς η παρουσία άλλου παιδιού καθησύχαζε τον πιτσιρικά. Η επικοινωνία δεν ήταν πρόβλημα, αλλά το παιδί φυσικά δε μπορούσε να εκφράσει τα συναισθήματά του. Έτσι όπως κι εγώ δε μπορούσα να του εξηγήσου τι θα συμβεί, ούτε γιατί δε θέλω να κάνει ορισμένα επικίνδυνα πράγματα: για μένα αυτό πράγματι ήταν κάτι πολύ δύσκολο. Ο πιτσιρικάς σίγουρα ένοιωθε διάφορους φόβους: π.χ. δε γνώριζε τον αέρα, μεγάλη έκπληξη γι΄ αυτό ήταν η βροχή, 15 ολόκληρες μέρες φοβούνταν πάρα πολύ από την οικιακή γάτα, ενώ το καημένο ζώο κρυβόταν την στιγμή που έβλεπε τον πιτσιρικά, φοβούμενο από τις κραυγές του. Μετά φοβούνταν από τους σκύλους τους οποίους συναντούσαμε στο πεζοδρόμιο. Αν κατάλαβα σωστά οι φόβοί του βασίζονται στο δεδομένο ότι το παιδί δεν μπορεί να προβλέψει τις αντιδράσεις των νέων πραγμάτων που αντιμετωπίζει και που συνιστούν έναν γενικό φόβο από τον εξ΄ ολοκλήρου άγνωστου κόσμου! Μέσα σε μερικούς μήνες τακτοποιήθηκαν τα πάντα και το παιδί βρήκε ψυχολογικά τη θέση του στο γύρω κόσμο.

Ναντίν Μ., Γαλλία     

4. Χάρη στην παρουσία του μεταφραστή δεν είχαμε κανένα πρόβλημα. Και τις πέντε ημέρες φέραμε μαζί μας βιβλία για χρωμάτισμα, για κόλληση, βιβλία με ζωγραφιές κι έτσι επικοινωνούσαμε με ευχέρεια. Αλλά η συμπεριφορά του παιδιού ήταν παράξενη: έτρεχε παντού για να δει τους φίλους τις κι ευχαριστημένη να μας παρουσιάσει. Υπήρχαν στιγμές που γύρω μας είχαμε πολλά παιδιά, αλλά η θυγατέρα μας δεν ήταν ανάμεσά τους! Αυτός ήταν ο τρόπος της να δημιουργήσει βαθμιαία τη σχέση μας. Αυτό που ήταν δύσκολο: η δεύτερη μέρα όταν φόρεσε το παλτό και τα παπούτσια της και θέλησε να ξεκινήσει μαζί μας. Μας φώναζε „μαμά” και „μπαμπά” και λάτρευε τον μεγαλύτερο αδελφό της. Όταν κατάλαβε ότι δε μπορεί να έρθει μαζί μας εξοργίστηκε πολύ, έβαλε τα κλάματα και δεν ήθελε άλλο να μας δει. Ευτυχώς όταν μας είδε να επιστρέφουμε μετά το γεύμα-ανάπαυση έμεινε ευχαριστημένη. Με τη βοήθεια του μεταφραστή της εξηγήσαμε τι γίνεται, ότι θα την υιοθετήσουμε και θα επιστρέψουμε να την πάρουμε μαζί μας. Αρχίσαμε να της λέμε γαλλικές λέξεις κι εκείνη τις επαναλάμβανε. Όταν επιστρέψαμε για να πάρουμε την κόρη μας μετά την απόφανση της δικαστικής απόφασης εκείνη μας περίμενε και ήταν πολύ ευτυχισμένη για το ότι ξεκινά μαζί μας. Βιάζονταν πολύ ν΄ ανέβει στο αεροπλάνο. Η διευθύντρια του Ιδρύματος δε μας είχε εξηγήσει καλά την θεραπεία που είχε εφαρμοστεί για το άσθμα της. Έπρεπε να μας εξηγήσει το πώς να δίνουμε το προϊόν στη μικρή διότι στη συνταγή έλλειπε ένα τμήμα της αντλίας. Η μικρή έπαθε ασθματική κρίση και πολύ μας αναστάτωσε. Δεν ξέραμε τι να κάνουμε. Πρέπει το Ίδρυμα να προσφέρει μεγαλύτερη υλική βοήθεια, να καταρτίζει καλύτερα την αναχώρηση του παιδιού.

Γαλλία, Οικογένεια «Τα ζώα – μουσικοί»     

5. Φυσικά το πρόβλημα της γλώσσας καθιστά την παρουσία μεταφραστή αναγκαία/ υποχρεωτική.

Κάρολ και Στεφάν, γονείς των Γκιούντο και Νικολάϊ, Γαλλία     

6. Τα πάντα έγιναν με το καλύτερο τρόπο, δεν αντιμετωπίσαμε κανένα πρόβλημα στην επικοινωνία ή στην στάση.

Ζοέλ και Αν-Μαρί Σ., Γαλλία     

V. Ποιες οι εντυπώσεις σας για την ποιότητα υπηρεσιών που προσφέρουν το Ίδρυμα Υιοθεσίας και το κλιμάκιό του;

1. Το Ίδρυμα είχε οργανώσει πολύ καλά την διαμονή μας, είχαμε μεταφραστή για τις πρώτες επαφές με την Άνα και παιδίατρο για τον Ματίας. Η λογιστική βοήθεια ήταν εξ΄ ολοκλήρου οργανωμένη από το Ίδρυμα – μεταφορά στη Βουλγαρία και ξενοδοχεία. Πρέπει να επισημάνουμε ότι ο φάκελος ήταν οργανωμένος προσεκτικά και με ακρίβεια, τα έγγραφα ήταν καθώς πρέπει ακόμη την πρώτη φορά (πολύ σημαντικό γεγονός για να μην χάνουμε χρόνο και να επιστρέψουμε το συντομότερο δυνατό για να πάρουμε το παιδί).

Φλοράνς και Ζορζ, γονείς των Ματίας και Άνα     

2. Το Ίδρυμα Υιοθεσίας παίζει αρκετά σημαντικό ρόλο. Το κλιμάκιο της δικηγόρου Πέντσεβα διακρίνεται με ενεργητικότητα και αποτελεσματικότητα τόσο πριν τον υιοθεσία, όσο κι επί τόπου στη Βουλγαρία και στην αποπεράτωση της διαδικασίας της υιοθεσίας. Αποτελεί αναντικατάστατος κι αξιόπιστος μεσολαβητής ειδικά σε περιπτώσεις διοικητικών κωλυσιεργιών.

Μόρις Μπριούκλερ, Γαλλία, m.bruckler@evhr.net     

3. Ένα κλιμάκιο το οποίος πρώτον φρόντισε για την ευημερία και την άνεσή μας, την ασφάλειά μας, το οποίο συνέβαλε για μια συνάντηση με το παιδί χωρίς μεγάλο άγχος διότι μια υιοθεσία στο εξωτερικό πάντα προκαλεί άγχος! Ένα μεγάλο ευχαριστώ για τη Μιρένα!

Ναντίν Μ., Γαλλία     

4. Μας προσέφεραν καλή συνοδεία και υποβοήθηση. Το κλιμάκιο πράγματι είναι θαυμάσιο. Η δικηγόρος Πέντσεβα, οι μεταφραστές, οι συνεργάτες, όλοι είναι άνθρωποι με μεγάλα προσόντα. Σε ότι αφορά τον μεταφραστή πέρα από τις επαγγελματικές του υποχρεώσεις είχε σημαντικές γνώσεις για την παιδική ψυχολογία και πράγματι μας βοήθησε πολύ στη δημιουργία σχέσεων με τη θυγατέρα μας, καθώς και στη συγκράτηση του μεγάλου μας γιού, ο οποίος μας συνόδευε, προκειμένου να νοιώσει ότι είναι αναγκαίος τη στιγμή αυτή. Ουδεμία ανησυχία σε ότι αφορά την διαδικασία υιοθεσίας επειδή η κατάρτιση όλων των εγγράφων, καθώς και η τήρηση του φακέλου ήταν καλή. Το κλιμάκιο είναι παρόν, αλλά κρατάει απόσταση προκειμένου να μας αφήσει μόνους με το παιδί.

Γαλλία, Οικογένεια «Τα ζώα – μουσικοί»     

5. Θαυμάσιοι, ασύγκριτοι επαγγελματίες και ένα δραστήριο κλιμάκιο.

Κάρολ και Στεφάν, γονείς των Γκιούντο και Νικολάϊ, Γαλλία     

6. Πέρα από το ότι τα πάντα διακρίνονται με ακρίβεια, σαφήνεια και επαγγελματικότητα – τήρηση προθεσμιών και υποχρεώσεων, συμβουλές, πολλές υπενθυμίσεις, ιδανική οργάνωση, προσωπικό που ξέρει δύο γλώσσες, γνώση για τις διαδικασίες και την τήρησή τους…, οι υπάλληλοι του Ιδρύματος ή αυτοί που επίλεξε το Ίδρυμα δείχνουν μεγάλη ανθρωπιά, συμπάθεια και είναι πολύ στοργικοί. Γεγονός του οποίο δεν μπορείς ν΄ αγνοήσεις σε μια τέτοια διαδικασία και σας κάνει να νοιώθετε καλά και να αφοσιωθείτε εξ΄ ολοκλήρου στην εγκατάσταση σχέσης με το παιδί.

Ζοέλ και Αν-Μαρί Σ., Γαλλία     

VІ. Ποιά η εμπειρία σας (αν έχετε τέτοια) και η γνώμη σας για το να επισκεφθείτε τη Βουλγαρία με το παιδί το οποίο ζει πλέον στην οικογένειά σας;

1. Είμαστε υπέρ μιάς τέτοιας επιθυμίας εκ μέρους της Άνας και του Ματίας. Προς το παρόν δε γίνεται λόγος γι΄ αυτό παρ΄ όλο που η Άνα ρωτάει. Πιστεύουμε ότι σε ηλικία 13 – 15 ετών η επιθυμία θα είναι μεγαλύτερη. Τότε θα κρίνουμε μέχρι που θα χρειαστεί να φτάσουμε. Να δεί η Άνα που έζησε σαν μωρός; Να συναντηθεί με τα μέλη του Ιδρύματος που τηρούσαν το φάκελο; Ν΄ αποκτήσει φωτογραφία των βιολογικών γονιών της; Να συναντηθεί μ΄ αυτούς;

Φλοράνς και Ζορζ, γονείς των Ματίας και Άνα      

2. Δεν επισκεφθήκαμε την Βουλγαρία μέχρι τώρα επειδή ο γιός μας δεν εξέφρασε τέτοια επιθυμία. Είναι μία πιθανότητα στην οποία δεν αντιτασσόμαστε και για την οποία έχουμε προετοιμαστεί.

Μόρις Μπριούκλερ, Γαλλία, m.bruckler@evhr.net     

3. Το παιδί θα έρθει στη Βουλγαρία μόλις εκφράσεις επιθυμία για τούτο. Ήδη του πρότεινα, αλλά είναι σε μια φάση ενσωμάτωσης/οργάνωσης του χώρου του στην οικογένειά του και ανακάλυψης ενός κόσμου για τον οποίο δε φαντάζονταν ότι θα είναι τόσο μεγάλος. Του εξήγησα ότι αν πάμε στη Βουλγαρία μετά θα επιστρέψει στη Γαλλία μαζί μας. Κατά τις πρώτες εβδομάδες στη Γαλλία συχνά φοβούνταν μήπως το επιστρέψουμε στο Ίδρυμα κάθε φορά που ξεκινούσαμε με το αυτοκίνητο: ο φόβος αυτός δεν υπάρχει πλέον. Ο εν λόγω φόβος είχε σχέση με το γεγονός ότι δε γνώριζε την ιστορία και το παρελθόν του: έπρεπε να του εξηγήσου ότι εγώ δεν είμαι η γυναίκα που το είχε στην κοιλιά της διότι θεωρώ ότι στην αρχή πίστευε ότι εγώ το εγκατέλειψα στο Ίδρυμα μετά τη γέννησή του και μπορώ να επαναλάβω την πράξη αυτή. Έτσι άρχισα να του μιλώ για την πιθανότητα να ταξιδέψουμε μέχρι τη Βουλγαρία, αλλά νομίζω ότι πρώτον θα πρέπει να ξεκαθαρίσει το παρελθόν και την ιστορία του προκειμένου να εκφράσει ήρεμα την επιθυμία του για επιστροφή.

Ναντίν Μ., Γαλλία     

4. Ο γιός μας σε ηλικία 12 ετών επέστρεψε στη Βουλγαρία για να γνωρίσει την υιοθετημένη του αδελφή. Αυτό του επέτρεψε να κατανοήσει καλύτερα τούτη την πράξη μας γι΄ αυτόν. Ήθελε να δει το Ίδρυμα στο οποίο ανατρέφονταν. Ο διευθυντής μας αποδέχτηκε πολύ καλά, μπορέσαμε να βρούμε και και δύο γυναίκες που φρόντιζαν τον γιό μας. Ήταν πολύ ευτυχισμένες για την επίσκεψή μας. Ο γιός μας ένοιωσε ότι οι γυναίκες αυτές τον αγαπούσαν κι αυτό ήταν πολύ σημαντικό γι΄ αυτόν. Μετά πήγαμε στη πόλη όπου γεννήθηκε. Αυτό του επέτρεψε να δημιουργήσει οπτική αντίληψη για την αρχή της ζωής του. Έθεσε ερωτήσεις και λυπάται για το ότι δεν έχει περισσότερες πληροφορίες για την βιολογική του οικογένεια. Επιθυμεί να επιστρέψει και πάλι στη Βουλγαρία και να συναντηθεί με την βιολογική του μητέρα. Επίσης ταξιδέψαμε στη Βουλγαρία. Το ταξίδι αυτό είχε πολύ θετική επίδραση επί του γιού μας.

Γαλλία, Οικογένεια «Τα ζώα – μουσικοί»     

5. Επιθυμούμε να έρθουμε στη Βουλγαρία, αλλά είναι πολύ νωρίς ακόμη.

Κάρολ και Στεφάν, γονείς των Γκιούντο και Νικολάϊ, Γαλλία     

6. Εμείς ήδη είχαμε υιοθετήσει παιδί από τη Βουλγαρία και ήρθαμε με το πρώτο μας παιδί να υιοθετήσουμε το δεύτερο. Αυτό ήταν οφθαλμοφανές και πρώτης σημασίας για μας και κυρίως για τις θυγατέρες μας: το ταξίδι αυτό επέτρεψε στη μεγαλύτερη να βρει τις απαντήσεις των προσδοκιών της και των ενδεχομένων μελλοντικών ερωτήσεων, να καθησυχάσει τη μικρή για το ότι έχει μεγαλύτερη αδελφή, καθώς και να θέση τα θεμέλια των αδελφικών σχέσεων.

Ζοέλ και Αν-Μαρί Σ., Γαλλία     

VІI. Πως θα σχολιάσετε την εκμάθηση της νέας γλώσσας εκ μέρους του παιδιού μετά την υιοθεσία; Πόσος περίπου χρόνος χρειάζεται για να μιλήσει και να γίνει κατανοητό το παιδί; Ποιές οι εντυπώσεις σας για το αν προβληματίστηκε πολύ ή όχι το παιδί;

1. Η Άνα αφίχθηκε στη Γαλλία σε ηλικία 23 μηνών. Δεν αντιμετώπισα ουδεμία δυσκολία στο να μιλήσει τα γαλλικά. Είχαμε μόνο μερικές επισκέψεις σε λογοθεραπευτή όταν ήταν 4-5 ετών.

2. Ο Ματίας αφίχθηκε σε ηλικία 2 ετών και μερικών μηνών και αντιμετώπισε δυσκολίες. Και τώρα ακόμη επισκέπτεται λογοθεραπευτή. Φαίνεται ότι μιλούσε λίγα βουλγαρικά και η αλλαγή του προκάλεσε ταραχή σε ότι αφορά την ομιλία/προφορά. Αλλά σιγά σιγά σημειώνει πρόοδο.

Φλοράνς και Ζορζ, γονείς των Ματίας και Άνα      

3. Ο φραγμός της γλώσσας αποτελεί ελάχιστο πρόβλημα διότι τα παιδιά έχουν το χάρισμα να σας κάνουν να τα κατανοήσετε και πολύ εύκολα προσαρμόζονται στη χρήση διαφορετικών γλωσσών. Στην αρχή το Ίδρυμα Υιοθεσίας μας προσέφερε μία λίστα λέξεων και βασικών εκφράσεων (αποδείχθηκε χρήσιμο κατά τις πρώτες μέρες). Μέσα σε 3 μήνες ο Ρομέν έθεσε τη βάση της καινούργιας γι΄ αυτόν γλώσσας.

Μόρις Μπριούκλερ, Γαλλία, m.bruckler@evhr.net     

4. Άφιξη στη Γαλλία την 26 Απριλίου 2009 Προέφερε τις πρώτες λέξεις τον επόμενο μήνα. Τον Αύγουστο 2009 χρησιμοποιούσε μόνο το παρελθόν. Τα βασικά είναι κατανοητά, αλλά υπάρχει διαφορά στο χρόνο μεταξύ της κατανόησης και της έκφρασης. Η γραμματική και το λεξικολόγιο εμπλουτίζονται. Κάνει όλο και λιγότερα λάθη στα άρθρα, τις κλίσεις, τις κτητικές αντωνυμίες… Δεν έχει ξένη προφορά. Στην αρχή ότι και να έλεγε εγώ απαντούσα άμεσα, όπως γίνεται με τα μωρά, χωρίς να επαναλαμβάνω μέρος της ερώτησης και χωρίς να το διορθώνω (διαισθητική κατανόηση). Σε μια φάση στο σπίτι μιλούσαμε πολύ απλά γαλλικά με βουλγαρικές λέξεις και πολλές ζωγραφιές αντικειμένων! Από το Φεβρουάριο 2010 άρχισα να διορθώνω τις ανακριβείς προτάσεις. Η εκμάθηση της γλώσσας δεν ήταν εύκολη για το παιδί: τον Ιούνιο 2009 δηλ. ενάμιση μήνα μετά την άφιξή του ξεκίνησε σε νηπιαγωγείο και ήταν απογοητευμένος για το ότι η δασκάλα του και οι καινούργιοι μικροί φίλοι του δε μιλούν βουλγαρικά! Πιστεύω ότι μετά από 6 – 7 μήνες σε ότι αφορά τη γλώσσα κανείς δε θα το διακρίνει από ένα παιδί που έχει μεγαλώσει στ Γαλλία από τη γέννησή του.

Ναντίν Μ., Γαλλία      

5. Η θυγατέρα μας 6,5 ετών προσπάθησε γρήγορα να μιλήσει στα γαλλικά. Στην αρχή έψαχνα τις λέξεις στο λεξικό προκειμένου να τις εξηγήσω και τις επαναλαμβάναμε στα γαλλικά και στα βουλγαρικά. Στο σπίτι δεν μπορούσαμε να εξηγηθούμε σε καθημερινή βάση. Εάν μιλούσαμε μεταξύ μας περισσότερο χρόνο και δεν κατανοούσε κάποτε ένοιωθε απομονωμένη και ήταν έτοιμη να κλάψει ή να θυμώσει διότι πίστευε ότι την είχαμε αποκλείσει από την συζήτηση. Εώς ότου έπαιζε χρησιμοποιούσε ελάχιστες βουλγαρικές λέξεις, αλλά έλεγε γαλλικές λέξεις που είχε ακούσει. Στις κούκλες: „Ο μπαμπάς έφυγε δουλειά”. Οι πρώτες μέρες στο σχολείο επίσης ήταν δύσκολες διότι προφανώς πίστευε ότι εκεί τα παιδιά θα της μιλάνε στα βουλγαρικά! Μετά από 4 μήνες μιλούσε καλά, αλλά αντάλλαζε και αναποδογύριζε τις λέξεις, μπέρδευε το «ένα» με τη «μία», αλλά εμείς την καταλαβαίναμε άψογα, πράγμα παράξενο για όλους γύρω μας. Δεν ήθελε να μιλά στα βουλγαρικά κι έλεγε «μαμά Γαλλίδα εγώ μιλώ γαλλικά». Μέσα σε ένα χρόνο είχε ξεχάσει απολύτως τα βουλγαρικά παρά τις προσπάθειές μας να διατηρεί τη γλώσσα με τη βοήθεια ενός φοιτητή. Για 18 μήνες απέκτησε πλούσιο λεξικολόγιο παρ΄ όλο που ακόμη κάνει μικρά γραμματικά λάθη. Κανείς δε μπορεί να υποθέσει ότι τα γαλλικά δε είναι μητρική της γλώσσα. Σε γενικές γραμμές καταλαβαίνει τα πάντα, αλλά χρειάζεται περισσότερες εξηγήσεις επειδή ακόμη δεν υπολογίζει σε μια σταθερή βάση όπως αυτό συμβαίνει με παιδιά της ηλικίας της.

Γαλλία, Οικογένεια «Τα ζώα – μουσικοί»     

6. Ένα μήνα περίπου ήταν δύσκολο για το παιδί το οποίο δεν κατόρθωνε πάντα να κάνει έτσι ώστε να γίνει κατανοητό, αλλά στα τέλη του πρώτου έτους κανείς δε μπορεί να υποθέσει ότι μιλούσε άλλη γλώσσα κατά την άφιξή του. Ο λογοθεραπευτής συχνά είναι αναγκαίος διότι οι φθόγγοι στα βουλγαρικά διαφέρουν από τους φθόγγους στη γαλλική γλώσσα.

Κάρολ και Στεφάν, γονείς των Γκιούντο και Νικολάϊ, Γαλλία     

7. Μία βδομάδα μετά την κοινή μας ζωή η θυγατέρα μας ήδη ήξερε πολύ καλά τι να κάνει προκειμένου να γίνει κατανοητή, πολύ καλά έπιανε τις κινήσεις και τις χειρονομίες μας. Μέσα σε δύο μήνες είχε καταλάβει τα πάντα, είχε ενταχθεί στο σχολείο και εκφράζονταν θαυμάσια, ενώ κατά τον έκτο μήνα ήξερε καλά να εξηγεί τα πάντα και να θέτει ερωτήσεις.

Ζοέλ και Αν-Μαρί, Γαλλία